Kersen Topje Maken - Deel Twee

Mooi geknipt dankzij de hulplijntjes

Gisteren zette ik een uitgebreidere collectie van Beach Boys nummers op mijn MP3 speler en terwijl ik genoot op een terrasje van het zonnetje, was ik ervan overtuigd dat de zomer daar dan eindelijk was. Tot vandaag. Wat een pet weer! Als ik links kijk, zie ik takken worstelen met de wind en een oneindige stroom regen. Als ik rechts kijk die ik mijn ouders zichzelf warmen bij het haardvuur.
Mooi weer dus om aan de slag te gaan met mijn topje.
Vandaag weer een boel geleerd, met als pluspunt dat het kersenstofje mij opvrolijkte.

Goed, we waren dus bij:

Baantje te weinig meegenomen

Stap 4: Knippen
Na mijn stommiteiten van gisteren, dacht ik het vandaag wat slimmer aan te pakken. Ik las de beschrijving nauwkeurig en zag dat om één centimeter stof over moest houden voor de zoom bij een ronding en twee op een recht stuk. 'Twee is te veel', aldus mijn moeder. 'Ja, maar dat staat hier mam'.
'Eén is zat.'
... 'ik doe wel anderhalf'.
Ik ging aan het meten en zette kleine streepjes op de stof. Mijn moeder vond het vreemd dat ik het niet uit de losse pols kon, maar mij leek het wel verstandig. Ik ben niet zo goed met scharen en aangezien ik ook nog eens links ben, kon ik alle hulp gebruiken.
Het knippen ging hierdoor over het algemeen goed.
De schaar moet je overigens met de bolle kant naar onderen hebben, punt moet bovenop zitten als je knipt.
Tip, let op dat je beide stoflagen meeneemt. Toen ik een hoekje om ging, verloor ik één laag (zie foto).

Actie foto. Close up. Kunst

Stap 5: lussen
Blijkbaar is de officiele term voor lussen 'doorslaan'. Dit klinkt mij iets te dramatisch in de oren voor zo'n relatief simpel karweitje, ik hou het op lussen. Aangezien het vloeipapier niet eeuwig op de stof kan blijven, maar wel verrrekte handig is om te zien waar de naad moet gaan lopen, ga je langs de stof grote steken maken met goedkoop garen. Je neemt het garen, doet het dubbel en begint te steken. De draad trek je niet aan, maar je laat lussen garen zitten. Waarom dit moet, kan je zien bij stap 6.
Net als gisteren, weer een ogenschijnlijke onnodige waarschuwing: naalden prikken.
Terwijl ik mijn lussen aan het maken was, kreeg ik het een paar keer voor elkaar de naald onder mijn nagelriem en in m'n vingertop te steken. Au. Niet doen.
Tip van mijn moeder; maak 'luie wijven lussen'. Ga niet zitten pieterpeuteren op perfecte lusjes, grote grove halen!
Let op: vergeet niet de zijstreepjes die op het papier hebt getekend om de splitten aan te geven, aan te geven in de stof. Maak een overdwars streepje, zo valt het meer op.
Niet alle stukjes hoeven worden gelust. Beleg hoeft meestal niet worden gelust.

Knippen in de lusjes

Stap 6: Knippen
Verwijder het papier en leg die de stofschaar weg, 'die is alleen voor de stof!' en trek de stof een beetje uit elkaar.
Knip de verbindinkjes los. Op deze manier is de naad aangegeven met garen, aan allebei de kanten.
Let op als je de stofjes van elkaar af trekt, dat ze de steekjes overdwars eerst open knipt, anders trek je de boel zo uit elkaar. Controleer nog een keer of je alle stof gelust heb.
Ik bleek een stukje vergeten te zijn, dat bleek geen beleg te zijn, maar gewoon een heel klein stukje stof.




Stap 7: Vlieseline
Nou, daar was het dan hoor, de vlieseline.
De drie stukjes beleg moesten verstevigd worden met vlieseline. Deze knipte ik uit de vlieseline. Er hoeft geen ruimte open gelaten te worden voor de naden.
Leg de vlieseline dubbel, je patroontjes erop en knip met een gewone schaar.
Heel simpel.

Vlieseline actie

Stap 8: Strijken
Nu komt de truc van de vlieseline. Het wordt op de stof gestreken en op deze manier wordt de stof een stuk 'stijver' en blijft het makkelijke recht staan.
De oneffen kant moet onderop, gladde kant boven. Zorg ervoor dat de vlieseline in het midden ligt, zodat het stuk voor de naad nog vrij is. Daarna ga je met de strijkbout erover heen.
Stand drie, kort. Veeg link, veeg recht, herhaal en je vlieseline zit vast!

Morgen haal ik het grove geschut erbij:
de naaimachine!
Maar voor nu: goedenavond dames en heren.

Zelf Kleding Maken voor Dummies - Topje met Kersenprint

Wat is er toepasselijker dan mijn terugkeer naar bloggen en Nederland dan te schrijven over mijn dag in de oer-Hollandse kaasstad Gouda?
Met behulp van mijn fiets en pinpas ging ik op jacht naar een leuk stofje bij Stoffenhuis Anja.
Ik had namelijk wat te doen nodig. Afstuderen is allemaal leuk en aardig, maar als je scriptie over Holocausteducatie gaat wil je af en toe ook eens iets anders.
Voor mij werd dat dus een topje maken. Met mijn eigen blote handen. En een naaimachine. En een schaar. En nog meer spullen die mijn moeder gelukkig al heeft.
Naast spullen heeft mijn moeder gelukkig ook ervaring met het maken van kleding.
Vandaag heeft ze me al voor grove fouten behoed en ik heb nog niet eens in de stof geknipt!

Stap 1: Stof kopen

In het stoffenpaleis

Gewapend met mijn knipmode struinde ik langs de rekken stof. Mooie stoffen. Oh! Stipjes! 'Nee, jij wilt geen stipjes, je kast zit al vol met stipjes.' sprak mijn moeder tot mij in mijn hoofd. Koeienvlekken dan? Ja, dat is wel leuk. Alleen niet echt zomers. Een super kleurig fleurig stofje sprak me aan, maar dat was geschikter voor een rokje. Toen verscheen een rol wit katoen met rode kersjes. Bingo!
Met de rol onder mijn arm liep ik naar de kassa. 'Neem gewoon die Knipmode mee, maakt niet uit dat je niet weet wat alles is, ik leg het je wel uit als je het nodig hebt.'
Ik begon dus maar met:  'Hallo. Ik wil een meter stof.' Knip knip, ik had een meter stof.
Tot zo ver ging het goed.
'Ik wil ook graag vliesel..ine..?', las ik voor uit mijn Knipmode.
'Wat voor vlieseline?'
'Eh.. Vlieseline.'
'Ja.. Wat voor?'..
 De beste man verloor gelukkig niet zijn geduld en deed met mij mee in mijn tijdschrift.
'G 785'. 'Ja, maar dat is voor soepeler stof, jij hebt veel stuggere stof. Wil je andere?'
'Ja?'
'Oké. Hoeveel?' 'Weet ik niet.'
Mijn gezichtsuitdrukking werd met de minuut onnozeler en ik voelde me enorm dom. Nu moest ik ook nog gaan vragen naar 'satijnband'. Wist ik veel wat dat was.
'Satijnband hangt daar'.
'Waar?... ik weet niet wat het is...'.
De man liep met me mee en koos een bandje voor me uit. Toen hij vroeg hoeveel ik moest hebben, haalde ik verslagen mijn schouders op. 'Ik weet het niet. Hier is m'n knipmode, meer weet ik niet.' Gelukkig was daar iemand die het wel wist. De paar centimeter satijnband werden samen met de stof en vlieseline in een tasje gedaan en ik tikte 16 euro af.
Bekomen van het schaamrood op mijn kaken, besloot ik mij maar wat meer te gaan verdiepen in de wereld van zelf kleding maken en die ervaringen te delen met de 'wereld'. Ik begin vanaf nul en dan zie ik wel. Gouden tip voor stap 1: leer wat vlieseline en satijnband zijn en waar ze voor nodig zijn. Laat je in de winkel adviseren wat voor vlieseline je bij welke stof nodig hebt. Of andersom. Ik ben er nog niet echt achter waar het precies voor dient. 'Ter versteviging', maar voor de rest...
Koop de stof riant. Lullig als je randjes te kort komt. Beter teveel dan te weinig.
En een tip van mijn moeder; ga niet gelijk aan de slag met dure stoffen. Eerst prutsen met goedkopere stoffen.

Stap 2: Tekenen

Zoek de splitstreep!

Trek je patronen over op vloeipapier. Check welke lijnen je moet volgen voor jouw maat.
Voor het topje moet ik mijn bovenwijdte, taille en heupomvang meten en moest ik de lijn voor maat 36 volgen; een stippellijntje. Kreeg ik toch nog stipjes.
Als je gaat overtrekken, hou je papier stil. Is best handig.
Daarnaast moet je opletten dat er ook nog tekst binnen de figuren staat. Vooral bij split moet je opletten, omdat er dan een heel stom klein lullig streepje tussen de andere streepjes staat wat je ook moet overtrekken. Woorden als 'middenachter stofvouw' 'beleglijn' en de afkorting r.v.d. die voor recht van draad staat, verschenen voor het eerst voor mijn ogen.
Grote stippen moet je ook natekenen.

An die Arbeit

Als je denkt dat je klaar bent, kijk nog even naar het kleine voorbeeldje, daar zie je ook alle kleine streepjes en woorden geschreven.
Dan ga je knippen. Knip niet per ongeluk het beleglijn stukje uit het voorpand.

Stap 3: Spelden
Starend naar de zes stukjes papier voor mij, snapte ik niet dat ik een meter stof nodig had.
Al snel realiseerde ik mij dat al mijn stukjes dubbel moesten. Spontaan begon ik de stukjes economisch te schikken zodat ik niet veel stof hoefde te gebruiken. Ik liet wel ruimte over voor een naadje. Nog na glimmend van trots dat ik dat in ieder geval wel wist, kwam mijn moeder even kijken hoe het ging.

"Eh.. Saskia. Recht van draad betekend dat je waar het lijntje loop, je de draad van de stof moet volgen. Je kan ze dus niet zo neerleggen. Je moet ook even kijken welke stukken er aan de stofvouw moeten."
Stofvouw had ik braaf op de stukjes geschreven, dus ik begon mijn reorganisatie.
Nu snapte ik echter pas de woorden recht van draad en stofvouw. Goed. Weer wat wijzer.
Alles geordend, kon ik beginnen met het vastspelden van mijn papiertjes. Zonder grappen, de eerste spelt die ik pakte prikte ik mijzelf mee in mijn vinger. Bij deze de blijkbaar niet overbodige waarschuwing; spelden prikken.
Daarna spelde ik alles netjes vast. Alles lag er keurig bij, aldus mijn moeder.

Morgen ga ik aan de slag met stap 4; knippen.
En mijn afstudeeronderzoek. Op zich ook wel belangrijk.

Zo hou je rekening met de recht van draad en de vouwlijn