Welcome ... Sèèskia? Sooskia? Zozkja?

Ik heb niet de makkelijkste naam om op een internationale school te werken.

Bij iedereen waar ik me aan voorstel loopt het gesprek ongeveer zo:

'Hi, I'm Saskia.'

'Oh hi...  What's your name again?'

'Saskia'

'Seekia?'

 'Saskia'

'Sooskia?'

 'Saskia'

... Ehh. What's your last name?

'Cluistra'

Can you spell that for me?

'C-L-U ..

Never mind. We'll let the kids call you Miss C.

Mijn baas wilde per sé mijn naam goed zeggen en heeft het me acht keer laten herhalen, met als resultaat dat het van Seeeskia naar Zozkja is gegaan. Hij wilde het zo graag goed doen en het werd bij elke poging slechter, dat ik hem maar niet verbeterde. Het resultaat is dat hij me heel consequent en heel nadrukkelijk Zozkja noemt.

Dit is een beetje iedereen's houding hier. Ze zijn erg aardig en vriendelijk voor me. Haast griezelig. Iris zei dat ik niet bang hoefde te zijn, zo zijn Amerikanen gewoon. Ze willen het me allemaal erg naar zijn zin maken.

Ik heb een mooie kamer, eigen douche, toilet. Erg leuk allemaal.

Wat doe ik daarvoor terug vraag je je misschien af. Nou, ik werk 15 uur op de kostschool (boarding). Tijdens deze uren zorg ik ervoor dat iedereen op tijd op school komt, kan eten, hun huiswerk maakt ect.

Dat eten hoef ik overigens niet zelf te verzorgen. Het wordt elke ochtend en avond door een catering bedrijf gebracht.

Inderdaad. Ik heb een heel zwaar leven.

Mijn andere uren ben ik Miss. C. en loop ik stage bij Grade 6 (groep 8) Grade 7 (klas 1) en Grade 8 (klas 2) van de Middle school bij het vak Humanities (Mens en Maatschappij). Leerlingen zijn hier niet op niveau, maar op leeftijd ingedeeld. Het niveau verschil is dus per klas groot. Daarnaast spreekt niet iedereen even goed Engels.

Daartegenover staat dat mijn klassen heel klein zijn (13-15 leerlingen).

Leuk, zo'n prive school. Opnieuw, heel zwaar leven.

De school is erg creatief en erg werken erg enthousiaste leraren.

Gisteren ben ik bij een les geweest waar de leerlingen op de grond op hun rug moesten liggen en een deel van de Sixtijnse kappel moesten naschilderen.

KulturForum

Vandaag ben ik met diezelfde klassen, Grade 8, meegeweest op excursie naar het KulturForum. Daar hebben ze Renaissance kunst gekeken, een rondleiding gekregen en zelf details uit schilderijen nagetekend.

Kortom. Ik ben er net, maar ik zit er al middenin.

Het is soms nogal overweldigend, maar er is hier in ieder geval genoeg te doen.

's Avonds slaap ik in ieder geval als een roosje, want de hele dag Engels praten is vermoeiend. Ik spreek gelukkig ook een aardig woordje Duits, dat heeft me in de afgelopen dagen al veel geholpen. De administratie van de school is Duits, net als de ICT afdeling en daar heb ik al (naar mijn idee) uren gezeten om al mijn pasjes, sleutels en internet te regelen.

Alles werkt nu, dus ik kan jullie op de hoogte houden.

Tschusss!