Vergane Glorie En Brownies

In mijn zoektocht naar vergane DDR glorie afgelopen zondag, speelde het weer goed mee.
Regen spoelde de sneeuw weg, bruine vlekken verschenen en alles zag er vies en vergaan uit.
De U-Bahn bracht me naar Treptower Park en daarna zou ik wel zien.
Doordat ik afgelopen april tijdens onze schoolreis naar Berlijn ging solliciteren, had ik namelijk het park met het enorme Sovjet monument gemist. Ik had erover gelezen en wat ik ervan gehoord had, was het spectaculair. Dus ik erheen.

Ik had niet opgezocht waar alles precies zou zijn, ik dacht; ‘hoe moeilijk is het twaalf meter hoge beeld van de Sovjet Redder te vinden?’. Nou het blijkt verdraaide lastig. Het Treptower Park dient namelijk niet alleen ter meerdere eer en glorie van de Sovjet Unie. Het park is 88,2 hectare groot (als dat je wat zegt) en ik heb er een uur in rondgelopen zonder het monument te spotten. Rondvaartboten, vervallen torens, een Jugend Eiland en een café dat zijn beste tijd had gehad. Deze Biergarten, Haus Zenner, was erg populair in de DDR, maar stond er nu maar zielig bij. De muren van het bijgebouw waren verzakt, de ramen waren kapot gegooid. Het toppunt van de vergane glorie was echter dat das Zenner nu een Burger King is. De ironie.

Ik vond een informatiebordje. De kaart verklaarde een hoop. Ik had niet links uit de metro moeten stappen, maar rechts. Ik liep richting het monument. De bomen boden geen beschutting meer en de regen plensde naar beneden. Ik liep moederziel alleen in het park, op zoek naar mijn Sovjet soldaat.
Eenmaal bij het monument aangekomen bleef ik buiten het hek staan. Ja, de soldaat was indrukwekkend. Ik rilde van de koud. ‘Ik kom in de lente wel weer terug’, dacht ik terwijl ik rechtsomkeert draaide. Op naar een café.  Dat blijkt niet makkelijk op zondag. Rond het Treptower Park had ik na 20 minuten nog niks gevonden.

Ik pakte de metro naar Sonnenallée, dé DDR straat. Ook daar vergane glorie allom. Graffiti, smerige gebouwen. Wandelend door de zijstraten zag ik interessante dingen. Oude kapsalons waar banken ingezet waren, een barretje in gebouwd was en nu als café functioneerde. Boekenkastjes aan de muur waar je boeken uit kon pakken, als een soort openbare bibliotheek. Café’s waar kleurrijke affiches protesteerde tegen alles wat met geld en de kerk te maken had. De buurt heeft zijn rode kleur nog niet verloren. Helaasch, alles was dicht.

Liep er ondertussen zelf ook als vergane glorie bij. Totaal verregend, moe en koud, stortte ik neer bij een of ander wazig café. De eigenaar keek me met medelijden aan en zette me aan een tafeltje bij de verwarming. Eenmaal boven een dampende kop chocolade melk ontdooide ik weer. 

Ik pakte de metro richting het centrum en besloot bij de Friedrichstraße uit te stappen. Eenmaal boven de grond liep ik Jeroen tegen het lijf. Hij was de dag ervoor in Berlijn aangekomen en net op het punt om met zijn familie naar het Checkpoint Charlie museum te gaan. Al die miljoenen mensen hier en ik kom hem tegen. Unglaublich.

Door Lex’ verhalen over Curaçao werd ik me erg bewust van de kou hier.
Ik besloot vanmiddag brownies te bakken en omdat het een succes was;
bij deze het recept voor ‘Saskia’s- hoe word ik binnen 30 minuten de meest geliefde persoon binnen boarding- Brownies.’

Meng 300 gram bastardsuiker, 75 gram bloem, 60 gram cacaopoeder, 3 eieren en 170 gram boter tot 1 beslag. Snijdt 200 gram pure chocola in stukjes en roer deze door het beslag. Ze het geheel 25 minuten in de oven op 160 graden. Boen nu het beslag van de keukenkastjes, oven, spatels, handgrepen, vloer, je elleboog en het aanrechtsblad en veeg alle bloem en cacaopoeder op. Haal alle chocoladevlekken uit je kleding en neem een douche. Dubbel check of je gezicht en lichaam chocolade vrij is en begin aan de afwas. Haal vervolgens de brownies uit de oven en schrijf een dreigbrief die ervoor zorgt dat niemand je brownies opeet terwijl ze afkoelen. Roep als ze afgekoeld zijn 1x hard: 'brownies are done guys' Zie ze binnen drie minuten verdwijnen. Pak je eigen stuk dat je al in veiligheid had gebracht. Geniet.