Fietsen, Schaatsen en Falafel

‘Bend through your knees. Alright. Now, you got to push the edges of your skates. It’s not a forward motion, try to press your feed to the sides, like so.‘– Deze week fietsen, schaatsen en falafel!

Zaterdagmiddag besloot ik erop uit te trekken met mijn fiets. Potsdam stond in de planning, maar ik belandde in Babelsberg. Combinatie van verdwalen, ‘als ik hierlangs fiets is het vast korter’ en ‘hey weet je wat, ik ga hier gewoon rechts in plaats van links’. (Ik weet het, mijn leven is niet alleen ruig, maar ook spontaan)

Ik moest een heuvel op. Fietsen in Duitsland is mooi, maar vermoeiend. Terwijl ik bij een informatiebord was stond uit te hijgen, knoopte een Duits echtpaar een gesprek met me aan. Ze raadde mij een boek aan van een Duitse vrouw over Nederland. Alleen om de treffende titel ‘Auf Heineken Könn Wir Uns Eineken’, wil ik het lezen. Even verderop sloeg ik de weg naar de Universiteit van Babelsberg en was met stomheid geslagen; wat een uitzicht!
De gebouwen van de universiteit horen bij de lelijkste ooit. Zelfs de VU lijkt mooi in vergelijking met deze bouwvallige architectuur. Maar vanaf dit hoger gelegen terrein keek ik uit op Schloss Babelsberg en de Gleineckerbrug. Zoveel geschiedenis in één oogopslag. Ik besloot mijn fiets neer te leggen en vanuit het gras te staren naar al dat moois. Ik had mijn camera niet mee. Het spijt me. Toch denk ik niet dat die camera had kunnen vastleggen wat ik daar zag. Van sommige dingen kan je alleen maar een mentaal plaatje maken. Onderaan de heuvel kreeg ik in een uitgestorven restaurant bij mijn kopje thee een gratis geschiedenis les over het Midden Oosten, reisverslagen en levenswijsheid van mijn Libanese ober. Anderhalf uur later sprong ik weer op mijn fiets. Een bijzondere dag.

 

Zondag vertrok ik naar het Wannsee conferentie huis. Nu ongeveer tien jaar open voor bezoek, omdat de burgermeester eerst bang was voor Nazi bedevaarten, kan je vrij door de villa lopen die bekend staat als de plek waar de ‘Endlösung’ gepland is. ‘Maar daar klopt natuurlijk niks van, vertelde de gids snel, Joden werden al vernietigd op massale schaal in concentratiekampen. Het was meer een luxe weekendje weg dat Heydrich gepland had om zich tot hoofd van de operatie te kunnen benoemen.’ Gek om Eichmann’s notules te kunnen lezen, nadat ik zoveel uur met hem bezig ben geweest voor mijn documentaire. De notulen van zijn proces liggen ook in de villa. ‘Hier heeft hij met Heydrich een sigaar gerookt en wiskey gedronken om de goede afloop te vieren.’ Hm..

De gids en het museum waren beiden uitstekend. De rondleiding in het Duits gevolgd. Dit gaat prima, zoals het over het algemeen goed met mijn Duits gaat, totdat ze erachter komen dat je geen Duitser bent. Dan willen ze allemaal in het Engels met je praten. Nein, nein, ich möchte gern mein Deutsch üben! Verschrikkelijk, die aardige, meedenkende mensen!

Maandag ben ik met een groep Erasmusstagiairs gaan schaatsen. Ze komen overal vandaan, Brazilië, Jordanië, maar ook België. Hele leuke mensen. Schaatsen dus. Nulvoudig Olympisch kampioen Saskia Cluistra deed het wel even voor. ‘Bend through your knees. Alright. Now, you got to push the edges of your skates. It’s not a forward motion, try to press your feed to the sides, like so.‘
Stond zelf ook de hannesse, ik had kunstschaatsen aan. Heel leuk om iedereen, sommige voor het eerst, zo te zien wiebelen.

Maandag de stad in geweest en mijn eerste Duitse boek gekocht ‘Die Prinsesin Auf die Erbse’, een collectie van sprookjes van Hans Christiaan Andersen. Ik dacht, niet te moeilijk beginnen. Daarna ging ik fallaffel eten. Dat vind ik achteraf heel grappig.