De Machtige Machine Werkt Weer - Kersen Topje Maken Deel Vier

De machtige machine werkt weer. Vandaag heeft mijn moeder de naaimachine in haar oude glorie kunnen herstellen. Ik ging dus weer aan de slag.

Naden, zigzag en rafels

Stap 9: zigzaggen

Met de werkende machine was het een eitje. De draad opzij houden, langzaam starten en dan gaan. ´Als je sneller gaat, gaat het makkelijker´, zei mijn moeder en ze had gelijk. Op de naaimachine staan een schildpad en een haas om het tempo mee aan te geven, dat vind ik lief. Het maakt bovendien dat het de enige knop is die ik snap op de machine.
Vooral op de lange, rechte stukken kon ik de stof snel door de machine jagen. Aan het einde was ik geretourneerd aan het werk. Draden opzij houden, starten, de stof zachtjes sturen met links. Bij een hoek de naald in de stoep houden, voetje van de naaimachine omhoog tillen, stof draaiden en voetje er weer opzetten.

Voorpanden aan elkaar zetten

Tip: als je te ver bent in de bocht en het lukt niet meer om de naald in de stof te houden, doe je het voetje omhoog, trek je de stof naar je toe en knipt de draden af. Leg de stof er dan gewoon opnieuw op in de goede richting en start opnieuw. Mijn randjes waren netjes gezigzagd, wat ook maar goed was, want er zaten al rafels aan de randjes.

Stap 10: Stikken
Met de stof gezigzagd was het tijd voor de stap waardoor de top ergens op gaat lijken; panden aan elkaar stikken. Rest alleen nog de vraag; hoe moet dat?
Ik las de beschrijving en dacht 'hè? Wat moet ik doen?!'
Na enig puzzelen had ik de twee voorpanden en begreep ik dat die aan elkaar vast moesten, vanaf de split. Hoe moest ik dat stikken? Mijn moeder keek toe; 'als je het zelf doet, leer je beter'
Die moeder van mij kan zo mijn klassen overnemen, ik had het niet beter kunnen zeggen.
Na enig puzzelen had ik door dat ik de goede stukken stof op elkaar moest leggen. Deze stukken zette ik aan elkaar met naalden. Hierbij moest ik opletten dat ik rekening hield met de naaimachine. De rechter buitenkant van de stof komt onder de machine. Hierdoor moet ik op een manier spelden die totaal niet logisch is als je links bent, maar soi, dan moet ik dat maar leren.

Gelukt!

Voorpanden aan elkaar gespeld legde ik het geheel onder de naaimachine. Ik vond het toch best spannend. Zo spannend blijkbaar dat ik vergat de draden vast te houden bij het begin en de spoel gelijk weer vastliep. Uiteraard stond mijn moeder er precies op dat moment bij. Beetje jammer.
Voordeel was wel, dat ze gelijk de machine kon fixen. Gelukkig kwam ik een stuk minder dom over, doordat ik de bovendraad zelf kon inrijgen, waar ik een paar dagen geleden niet van had verwacht daar ooit de volgorde van te onthouden. Na de valse start, kon ik beginnen om de panden aan elkaar te stikken. Langzaam haalde ik één voor één de spelden er uit terwijl ik de naaimachine het werkt liet doen. Voorpanden aan elkaar, check!
Daarna moesten de voor en achterkant aan elkaar vastgemaakt worden bij de schouders. Daar had ik te weinig stof open gelaten met het uitknippen, maar met een beetje smokkelen kreeg ik die ook aan elkaar. Ik gooide na afloop het geheel over mijn hoofd en het leek wel een zwemvest. Niet echt charmant. Daarna moesten de zij naden aan elkaar vast. Het geheel wat ik toen aantrok, leek zowaar op een topje. Goed, boven is het te los en onder wat strak en ze boord is nog niet af, maar de basis is er!

Actie shot. Nog niet af, maar
technisch gezien wel draagbaar

Ik heb hier echt plezier in!