Kapjes, naadjes, klaar! Kersen Topje Maken Deel Zes

Verrekte lastig dit!

'Pffff. Moeten we hierna NOG iets doen?'
Ik had het werk aan het topje een paar dagen laten liggen en dit had mijn goede zin om te naaien niet echt gestimuleerd. Het moest nu maar eens af. En dat bleek nog best wat gedoe.

(Gevoels)stap 100: mouwkapjes

Te beginnen bij de mouwkapjes. Ik zeg mouwkapjes en geen mouwen omdat het geen mouwen zijn. Het zijn meer een soort afdakjes voor mijn schouders. Ideaal als je snel verbrand dus je schouders graag bedekt, maar geen zin hebt in oksels met gele zweetplekken. En die kapjes bleken nog een hele klus. Het lukte me namelijk niet om de kapjes strak te houden, waardoor er plooitjes in de naden komen. Twee, drie plekken op één mouw, dat kon echt niet. Balen natuurlijk, die mouw moest weer losgehaald worden.En nog een keer en nog een keer. Uiteindelijk vonden we nog één plooitje, maar toen we het tornpincet nodig hadden om het aan te wijzen, realiseerde ik mij ook wel dat het nu ook weer niet zó belangrijk was dat het perfect was.

Grove fouten!

Stap 'zijn we bijna klaar?': zoom

Nadat de mouwen er eindelijk op zaten, was het tijd om de onderkant van het shirt om te zomen. Dit was gelukkig niet erg lastig. Het enige waar ik niet bij stilgestaan had was dat ze zoom twee keer dubbel moest. Op deze manier was de onderkant van het shirt stevig.
Weer afspelden en hoppa, bijna klaar.
Alleen nog de zijsplit. Ik vouwde de stof naar binnen en rats, rats, zonder m'n moeder hulp gooide ik het topje door de naaimachine. 'Als het fout gaat, kan ik het altijd nog loshalen', was het idee erachter.
Gelukkig kwam mijn werk door de commissie en kon ik eindelijk het topje aandoen. Toen ik JAAA AF! wilde schreeuwen, herinnerde m'n moeder mij aan iets wat ik nog vergeten was.
'Voordat het echt af is, moet je het wel even strijken.'

Stap 'we zijn er bijna': strijken

Terwijl ik wachtte voordat de strijkbout warm werd,
plukte ik allemaal kleine draadjes uit de blouse.
Die hulp lussen had ik nu echt niet meer nodig.
In een zeer precies gestreken blouse verscheen ik weer beneden.

Net echt zo, met die mouwen erop.

Mijn moeder documenteerde mijn behaalde prestatie.
Zie hieronder het, ongemakkelijke, resultaat.
Op de foto heb ik de blouse voor een deel in de rok gestoken, dat vond ik mooier. Die draadjes bleek ik er niet allemaal uitgehaald te hebben voor het strijken.  Af en toe vind ik er nog eentje, maar ik denk dat ze er nu echt allemaal uit zijn.

Het is dus gelukt! Mijn eerste shirt is af!
Ben overladen met complimentjes op Facebook, dus dat was ook leuk. Ondertussen ben ik al met een nieuw project begonnen, daar zal ik binnenkort een nieuwe blog over schrijven.

Naaien voor dummies; Kersen Topje maken = check

AF!